Sluiten

Knelpunten in doorzet terugdringen met de VEGAPULS 69

In de Australische ijzerertsmijn in het noordwestelijke Pilbara leidde de precieze focussering van de VEGAPULS 69 tot een enorme verbetering en de terugverstrooiing vanuit de hoofdkamers van de breker behoorde tot het verleden.

Australië wordt ook wel 'het rode continent' genoemd. En dat ligt maar voor een deel aan de spectaculaire kleuren van Ayers Rock. Ook de samenstelling van de bodem draagt daar zijn steentje aan bij. Zo ontstaat de rode kleur van de grond door de mineralen bauxiet en lateriet. Beide hebben een hoog ijzeraandeel, dat aan de lucht juist tot die rode roest oxideert die het continent zijn naam heeft gegeven. Strikt genomen kleurt het eigenlijk alleen in de woestijnen van de regio Northern Territory echt rood. Maar de kleur is een fraai symbool voor de grondstoffenindustrie van Australië, die zo belangrijk is voor het land. Uitgedrukt in het exporttonnage bestaat het grootste deel daarvan immers uit ijzererts.

Vooral de noordwestelijke regio van Australië, die in het algemeen bekend is als de regio 'Pilbara', herbergt enkele van de grootste ijzerertsreserves ter wereld. Chinese staalfabrieken behoren tot de belangrijkste klanten voor deze grondstof. Bij een van de mijnbouwbedrijven werden de doelen voor het exporttonnage niet gehaald, wat leidde tot een knelpunt in de levering. Op een van de hoofdlocaties werd daarom een onderzoek gestart om de knelpunten op de locatie aan het licht te brengen en op te lossen. Daarbij werden alle aspecten van de processen tot in detail bekeken – van de eerste bodemexplosies tot en met het beladen van de ijzerertstreinen, die de grondstof naar de exporthavens vervoeren. Een van de punten waarop de teams stuitten, was de niveaucontrole van het erts op verschillende meetpunten in de installatie. Deze werkte met name niet betrouwbaar op de plaatsen waar het erts wordt gebroken.
VEGA Australia is al geruime tijd actief in de fabriek en kwam steeds weer met nieuwe initiatieven om een nieuwe technologie in te voeren. Zo introduceerde de onderneming in 2004 's werelds eerste radarniveausensor voor stortgoederen op de markt, de VEGAPULS 68. Deze radarsensoren werden toentertijd in de hele fabriek geïnstalleerd. Ook bij de eisen die momenteel de procesoptimalisering worden gesteld, richtte men zich tot VEGA.

 

Minder stoorreflecties dankzij 80GHz-radarsensoren

Het robuuste, gesloten antennesysteem van de VEGAPULS 69 steekt niet in de silo naar binnen en zorgt met zijn contactloze meetprincipe voor een hoge beschikbaarheid van de installatie.

Eerst werden de secundaire en tertiaire breekprocessen onderzocht. Bij snel vullen en legen kon de radarsensor het actuele niveau niet volgen. Bovendien ontstonden er door de brede openingshoek van de bestaande sensoren aanzienlijke stoorreflecties, die steeds weer tot foutieve metingen leidden. De nieuwe 80GHz-radarsensor had duidelijk de potentie om hier verbetering in aan te brengen.
Achtergrondinformatie: Bij de radartechnologie wordt de breedte van de straal bepaald door twee factoren: de werkfrequentie en de diameter van de hoornantenne. De tot dan geïnstalleerde instrumenten werkten met 26 GHz en hadden een hoorndiameter van 95 mm, wat resulteerde in een openingshoek van 8°. Daardoor ontstond steeds weer de situatie waarin niet het erts, maar de breker werd gedetecteerd. Bij de VEGAPULS 69 bedraagt de zendfrequentie 80 GHz. Daarmee is een openingshoek van 3,5° mogelijk, een verbetering van meer dan 50%. VEGA Australia leverde eerst enkele testapparaten en ondersteunde de klant bij de inbedrijfstelling na installatie.
Het resultaat was meteen duidelijk. Dankzij het nieuwe meetinstrument werd een veel betrouwbaardere niveaucontrole bereikt. Met name de nauwkeurigere focussering leidde tot een enorme verbetering. Zo werd het probleem dat in plaats van het medium de echo van de hoofdkamers van de breker werd gemeten, betrouwbaar uit de wereld geholpen. De instrumenten werden gedurende een periode van drie maanden getest, de resultaten werden vastgelegd en met die van de oorspronkelijk geïnstalleerde meetinstrumenten vergeleken. De VEGAPULS 69 had daarmee zijn plaats in de mijn veroverd.

Conclusie en vooruitzicht

De upgrade van de niveausensoren was natuurlijk niet de enige maatregel die op de locatie werd genomen om de efficiëntie te verbeteren. Ook veel andere delen van de bedrijfsinrichting werden verbeterd of vervangen en verschillende installatieonderdelen werden gefinetuned en opnieuw op elkaar afgestemd. Het resultaat mocht er zijn: wat begon met een van tijd tot tijd optredende vermogensdaling die kon oplopen tot wel 40%, werd verbeterd tot een worstcasescenario van maar 3%. Dit betekent nu een productiestijging van meer dan 700 t per uur. Sindsdien heeft het Australische mijnbouwbedrijf deze verbeteringen in al zijn bedrijven in de regio ingevoerd.
De VEGAPULS 69 heeft er in doorslaggevende mate toe bijgedragen dat niet alleen het eigenlijke probleem is opgelost, maar dat ook de bedrijfsprocessen in hun geheel zijn verbeterd.

Reacties ({{comments.length}})

Dit artikel heft nog geen reacties. Schrijf de eerste nu!

{{getCommentAuthor(comment, "Anoniem")}} ({{comment.timestamp | date : "dd.MM.yyyy HH:mm" }})

{{comment.comment}}


Schrijf een reactie

Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht Ongeldig e-mailadres
Dit veld is verplicht
captcha
Dit veld is verplicht
Onjuiste captcha untranslated: 'Blog_SendComment_Error'